Επιτρέπεται ένας ασθενής με Σακχαρώδη διαβήτη να μην ασκείται συστηματικά;

Πριν απαντήσουμε σε αυτήν την ερώτηση πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι είναι ο σακχαρώδης διαβήτης. Το σώμα μας, με την πέψη, μετατρέπει το περισσότερο φαγητό που τρώμε σε γλυκόζη (που είναι μια ζαχαρώδης μορφή) η οποία κυκλοφορεί μέσα στο αίμα. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας και επιτρέπει την γλυκόζη να περάσει από το αίμα στα κύτταρα του σώματός μας και να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο.

Ο σακχαρώδης διαβήτης (ή απλά διαβήτης) είναι μια πάθηση στην οποία το σώμα μας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη σωστά. Στην πρώτη περίπτωση η πάθηση λέγετε τύπου 1 ή ινσουλινοεξαρτώμενος ενώ στην δεύτερη τύπου 2 ή μη ινσουλινοεξαρτώμενος . Και στις δύο περιπτώσεις η γλυκόζη δεν μπορεί να μπει στα κύτταρα αλλά αντιθέτως συσσωρεύεται στο αίμα. Μεγάλη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στα αγγεία, τα νεύρα και τα νεφρά.

Μερικές φορές το να πάρουμε ένα χάπι φαίνεται πολύ ευκολότερο από το βάλουμε τα αθλητικά μας και να αρχίσουμε να αθλούμαστε. Όμως μόνο η φαρμακευτική αγωγή, όπως σε όλες σχεδόν τις ασθένειες δεν είναι αρκετή. Αντίθετα η άσκηση συνδυασμένη με σωστή διατροφή προσφέρει τα παρακάτω οφέλη:

Με την άσκηση αυξάνεται η κατανάλωση θερμίδων και ελέγχεται ευκολότερα το σωματικό βάρος.
Με την συστηματική άσκηση αυξάνεται η ευαισθησία των κύτταρων στην ινσουλίνη. Λόγο της άσκησης μειώνεται η συγκέντρωση της γλυκόζης στο αίμα και υπάρχει η πιθανότητα να μειωθούν οι δόσεις των φαρμάκων.
Με την άσκηση αυξάνεται η κυκλοφορία των αίματος στα άκρα όπου οι ασθενείς με διαβήτη συχνά έχουν προβλήματα.
Με την συστηματική άσκηση μειώνονται τα επίπεδα της χοληστερόλης και η αρτηριακή πίεση του αίματος.
Με την άσκηση μειώνεται το αίσθημα του άγχος που συχνά ευθύνεται για αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
Από όλα τα παραπάνω μειώνεται η πιθανότητα εμφάνισης ή επιδείνωσης της νόσου του μυοκαρδίου.
Σε μερικούς ασθενείς η άσκηση μαζί με ένα προσεχτικά σχεδιασμένο διαιτολόγιο μπορεί να ελέγξει τον διαβήτη τύπου 2 ακόμα και χωρίς φάρμακα.

Οι παραπάνω λόγοι απαντούν στο ερώτημά μας ότι η άσκηση είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της αντιμετώπισης του σακχαρώδη διαβήτη. θα πρέπει λοιπόν να εφαρμόζεται από όσους ασθενείς μπορούν, γιατί η άσκηση δυστυχώς δεν είναι ασφαλείς για όλους. Κάποιες μορφές άσκησης που συνήθως προτείνονται είναι το γρήγορο περπάτημα, η ποδηλασία και το κολύμπι.

Ο γιατρός που μας παρακολουθεί θα αξιολογήσει για το ποιος είναι κατάλληλος αλλά συνήθως τα πλεονεκτήματα υπερτερούν μακράν των κινδύνων. Ο τρόπος με τον οποίο αθλούμαστε δεν είναι πάντα πολύ απλός έτσι στην αρχή καλό είναι να εκπαιδευτούμε στον σωστό τρόπο άσκησης για να αποφευχθούν τυχόν προβλήματα.